Vrijstaande woning 4 slaapkamers, 147 m²

Gravedona ed Uniti, Como (provincie)

Comomeer

Uniek pand, gebouwd in 1769 en tot begin jaren 2000 gebruikt als oratorium, toen het door het bisdom werd verklaard 'in gebruik genomen voor profane doeleinden'.
Recentelijk is het pand vakkundig gerestaureerd, waarbij de oude technieken die door vaklieden in het verleden werden gebruikt (zoals rietmatten, bijvoorbeeld) zijn gevolgd om de historische waarde van het pand tot in het kleinste detail te behouden.

Het fundamentele concept van het project is restauratie met een functieomschakeling, waarbij de impact van de veranderingen tot bijna nul wordt beperkt: het toegevoegde deel is zo ontworpen dat het, indien gewenst, zonder sporen kan worden verwijderd.

Het is opmerkelijk dat de enige punten waarop de structuur is bevestigd, de vier bevestigingspunten van het entresolframe aan de omheiningsmuren zijn. Zelfs de verlichting is zo ontworpen dat de kabels in een vlecht worden gelegd om de muren niet te hoeven boren, terwijl de meeste actuatoren, die van uitstekend keramisch design zijn, draadloos worden bediend.

Het woongedeelte is een echt juweel dat design en functionaliteit combineert, modern minimalisme dat wordt vertaald in de beste klassieke smaak.

Bij binnenkomst via de hoofddeur vinden we het toegevoegde deel, ontworpen volgens de principes van de zogenaamde 'binnenhut van een schip': een elegante trap leidt naar het entresolgedeelte, waar twee royale zijramen een prachtig uitzicht bieden op het betoverende dorp en de omliggende bergen.
Een zeer comfortabele plek om te ontspannen of gezellig verfijnde gerechten te eten met vrienden of familie.
Op de begane grond, in het lichaam van de 'hut', bevindt zich een elegante keuken, uitgerust met alle beste apparatuur, ontworpen volgens de modernste standaarden.
Men zou kunnen denken dat het realiseren van een badkamer in een dergelijke structuur aanzienlijke beperkingen met zich meebrengt, maar men merkt al snel dat in werkelijkheid oplossingen zijn gezocht en speciale ruimtes zijn ingericht die niets te benijden hebben aan de meest verfijnde badkamers van een luxe huis. De eenvoud van de douche, zonder deuren maar met een lengte die indrukwekkend is voor een landhuis, is daar een voorbeeld van.
Een klein technisch detail om te benadrukken is dat de impact van de leidingen en aansluitingen beperkt blijft tot één gat in de vloer, dat rechtstreeks naar de kelder leidt, waar alle technische systemen (boiler, water- en afvoerleidingen) zijn ondergebracht.

In dat wat ooit het apsis was, verhoogd ten opzichte van het hoofdpeil, bevindt zich het deel dat is ingericht als slaapkamer, met een plezierig kader van achttiende-eeuwse stucwerk op de achtergrond.

Je staat voor een uniek pand, in een klassieke maar moderne context, met een buitenste tuin vanwaar je het mooiste panorama van de regio ten noorden van het meer kunt overzien, met op de achtergrond de reuzen van de Centrale Alpen, Badile en Cengalo, om er een paar te noemen, maar ook de monding van de Adda en de Mera in het meer, een suggestief uitzicht, met voorop het beroemde Palazzo Gallio di Gravedona, een historisch symbool van het bovenmeer.

Historische en beschrijvende aantekeningen:

Het gebouw is gebouwd op de gedeeltelijke fundering van een stal, die nog steeds bestaat en bijna functioneel is, en die ondanks zijn eenvoud volledig een late achttiende-eeuwse smaak verraadt, met een gematuleerd gebruik van stucwerk en partities.
De structuur met een eenvoudige aula met apsis, kanoniekelijk gepositioneerd met een oost/west-as, een type dat zeer gebruikelijk is in de noordelijke Alpenregio van Italië, de decoratie van het interieur, met eenvoudige stucwerkhoofdletters en banden die het vloerniveau markeren, getuigen op een vrij ondubbelzinnige manier dat het gebouw geen wijzigingen heeft ondergaan sinds de bouw in 1769.
De ligging, die de helling van de berg volgt, maakt het een gebouw van bijzonder karakter, verfraaid met enkele details, zoals de muur die fungeert als een klokkentoren en de uitgebouwde ramen aan de zijkanten.
De open interne ruimte wordt gescheiden door een stenen trap van lokaal gesteente die de apsis en het altaargedeelte afbakent van het gedeelte dat bestemd is voor de gelovigen. De verticale pilasters, de horizontale banden, de luchtige gewelven, de zeer slanke verhouding in hoogte voltooien een beeld van aanzienlijke expressieve intensiteit.

Technische aantekeningen met betrekking tot het restauratieproject

Het project werd uitgevoerd onder toezicht van de Superintendency for Architectural and Landscape Heritage van Lombardije en had als filosofie de pure restauratie van de oorspronkelijke kerk uit 1769.
Het project werd uitgevoerd met de volgende principes:
de ingestorte delen werden herbouwd met behulp van originele technieken (techniek van rietmatten, restauratie van historische kalkpleisters, enz.)
de decoratieve lagen en incongruente kleuren die in 1930 waren aangebracht, werden verwijderd,
de gekleurde achtergronden werden gerestaureerd met behulp van kalktechnieken,
de waardevolle vloer van Lombardisch baksteen werd gerestaureerd, waarbij de oorspronkelijke patina behouden bleef,
het entresol werd ingevoegd met een metalen structuur en een ruwe lariksen vloer, losgekoppeld van de muurstructuur met 6 steunpunten,
onder de entresol werden de installaties voor de keuken en de badkamer ingevoegd.
De projectkeuze om de entresol met een metalen structuur in te voegen, werd onmiddellijk goedgekeurd door de Superintendency, die onmiddellijk de waarde ervan erkende als tijdelijk. Indien gewenst kan de oratorium terugkeren naar zijn oorspronkelijke vorm en zelfs opnieuw worden ingewijd als kerk. Ook de installaties, zowel elektrisch als sanitair, zijn met de grootste zorg uitgevoerd en zijn zo ontworpen dat er in de toekomst geen sporen achterblijven in de vloeren of muren.
Het project en de bouw bleken een echte uitdaging te zijn, maar vol met voldoening voor de bedenker van het project, die zich bewust is dat hij een werk heeft voltooid dat over 100 jaar terug kan keren naar zijn voormalige glorie als oratorium en kerk.
Belangrijk: Het oratorium is een historisch waardevol onroerend goed, verklaard door het Ministerie van Cultuur, overeenkomstig Wetgeving 42/2004, met een specifiek decreet van 12 april 2012. Aangezien de beschermingsclausule niet expliciet was, werd in 2012 besloten om de clausule uit te breiden. De historische en artistieke waarde is daarom objectief en niet discutabel.

Oppervlaktes

Kelderverdieping 45 m² netto vloeroppervlak, bestemming magazijn en diensten
begane grond 62 m² bruto vloeroppervlak, 45 m² netto vloeroppervlak, bestemming residentieel
eerste verdieping 30 m² netto vloeroppervlak, bestemming residentieel

Brenzio is een dorpje gelegen op de helling, gelegen langs de historische weg die de Liro-vallei opstijgt en
die aansluit op de belangrijke route naar Zwitserland via de Iorio-pas.

Het oratorium is gebouwd aan de noordelijke rand van de oude
woonkern van Brenzio, en de beschikbare informatie getuigt dat dit gebeurde in 1769
op verlangen van de pastoor van Brenzio, don Giandomenico Bassi, die het in dat jaar wijdde.

Uitgerust met slechts één altaar, is bekend dat “het niet de H. Sacramento bevatte”, maar elk jaar werd de feestdag van Sint-Jozef gevierd, na een driedaagse mis en zegeningen. Het was dus een klein oratorium,
gewijd aan de lokale heilige.